Chiny i wojna ekonomiczna: zegar rzadkich ziem i spokojniejsza ocena ryzyka Tajwanu
W obszarze chińskim nie zaszły od popołudnia zmiany, które zmieniałyby obraz, więc poprzestanę na odniesieniu i uzupełnieniu. Nowym elementem analitycznym jest publikacja Center for Strategic and International Studies z 7 października, która podkreśla ograniczenia amerykańskich kontroli eksportu wobec Chin i wskazuje, że Pekin odpowiada zakrojoną na szeroką skalę mobilizacją własnego przemysłu półprzewodnikowego. W tle wciąż tyka zegar rzadkich ziem: chińskie zawieszenie drugiej fali kontroli eksportu wygasa 10 listopada 2026 roku, o czym pisałem szeroko w poprzednich wydaniach, a europejski przemysł — jak opisują analizy Parlamentu Europejskiego — pozostaje od tych dostaw zależny jeszcze przez lata. Bez istotnych zmian wobec wydania z 7 października pozostają też dwie sprawy, które wówczas opisywałem: niezmiennie kruchy rozejm handlowy oparty na listach taryfowych tak zwanego układu trzydzieści na trzydzieści oraz amerykańska ocena, że chińska inwazja na Tajwan przed 2028 rokiem jest coraz mniej prawdopodobna, co osłabia argument za szybkim dozbrojeniem regionu, ale nie usuwa ryzyka blokady.