Jeden. Hark Pro: agent osobisty staje się produktem masowym
Najgłośniejszym konkretem produktowym tygodnia jest Hark Pro, agent osobisty, który jego twórca Brett Adcock wypuścił szóstego października. Adcock założył firmę robotyczną Figure oraz spółkę Archer, a Hark zebrał w maju ponad siedemset milionów dolarów przy wycenie sześciu miliardów, z udziałem Nvidii, działu inwestycyjnego AMD, Intel Capital i Qualcomm Ventures. Agent działa w przeglądarce oraz na iOS i Androidzie, jest darmowy, a progi dwudziestu i stu dolarów miesięcznie dają dwa i dziesięciokrotny limit użycia. Za tym stoi chmurowy mechanizm Handoff, który pamięta, co mu powiedziano, prowadzi do sześciu przeglądarek naraz i wchodzi na miliony witryn; przyciski akcji opłacają rachunek albo anulują subskrypcję, a dane kart i haseł trafiają do szyfrowanego sejfu, do którego, jak zapewnia firma, nie ma wglądu nawet ona sama. Przykłady są celowo przyziemne: agent uzupełnia kończące się środki na szkolnej karcie dziecka albo wnioskuje z poczty, że lot zarezerwowano, a hotelu jeszcze nie.
Skala przyjęcia była natychmiastowa. Według omówienia w newsletterze The Signal Alexa Banksa w pierwszych dwudziestu czterech godzinach korzystało z agenta sto czterdzieści trzy tysiące użytkowników dziennie, a po czterdziestu ośmiu godzinach dwieście osiemdziesiąt jeden tysięcy, przy czym napływ chętnych przewrócił usługę ósmego października. Sprzęt Hark ma pojawić się w 2027 roku, a usługę komórkową dostarczy AT&T. Konkurencja nie śpi: agent Muse firmy Meta robi to samo i cztery tygodnie wcześniej ustawił identyczną drabinkę cenową, a agent Dots OpenAI nie jest jeszcze dostępny dla płatnego planu w Wielkiej Brytanii. Trzeba rozdzielić fakty od chwytów marketingowych: liczby użytkowników pochodzą z omówienia prasowego, a nie z audytu, a test na wykrywaczu kłamstw, na który zdobył się Adcock, jest gestem wizerunkowym. Najpoważniejszy problem jest prawny i dotyczy Europy: płatność zatwierdzona przez oprogramowanie w czyimś imieniu nie ma wyłączenia z wymogów silnego uwierzytelniania klienta, spisanych z myślą o człowieku zatwierdzającym transakcję wobec nazwanego odbiorcy i kwoty, a Hark nie powiedział, czy Hark Pro jest w Europie w ogóle dostępny. Granica masowej adopcji agentów leży więc nie w modelu, lecz w tym, czy system płatniczy dopuści maszynę do pieniędzy.
Źródło: the-signal