NAJWAŻNIEJSZE
Trzy wydarzenia najbardziej zmieniają dziś obraz świata. Po pierwsze, rozejm energetyczny między Rosją i Ukrainą okazał się konstrukcją wyłącznie słowną, a kolejna doba przyniosła tego dowody z obu stron frontu. Donald Trump powtórzył przed Białym Domem, że strony się zgodziły, bo on powiedział, że się zgodziły, i przyznał, że nie ma pewności co do naruszeń, a jednocześnie Siergiej Ławrow publicznie odrzucił jakąkolwiek pauzę i oświadczył, że Ukraina nie zasługuje na wytchnienie. Wołodymyr Zełenski poinformował, że wstrzymał ukraińskie uderzenia na rafinerie, ale Rosjanie tylko w poniedziałek trafili sześć ukraińskich obiektów energetycznych i zranili trzydzieści trzy osoby, a amerykański instytut analityczny potwierdził, że żadnego porozumienia nie ma. Dodatkowy ciężar nadaje temu fakt, że Waszyngton miał zagrozić Ukrainie ograniczeniem wymiany wywiadowczej i dostaw broni, jeśli ta będzie nadal atakować rosyjskie rafinerie, a dziś w Luksemburgu Unia otwiera Ukrainie kolejne rozdziały negocjacji akcesyjnych. Europa więc zaostrza kurs wobec Moskwy, a Waszyngton szuka z nią układu, co oznacza, że jedność zachodnia pozostaje dziś deklaracją, a nie wspólnym planem.
Po drugie, Bliski Wschód wszedł w fazę, w której konflikt rozlewa się na kolejne cieśninę i na cały system bezpieczeństwa Zatoki. Po raz trzeci z rzędu uderzono w Rijad, saudyjska obrona przechwyciła pociski nad stolicą, a lotnisko króla Chalida pozostanie zamknięte do soboty, co wywraca siatkę połączeń regionu i zmusza przewoźników do odwoływania lotów. Według amerykańskiego instytutu Iran miał poinstruować Huti, by w razie amerykańskiego ataku na irańską energetykę zamknęły cieśninę Bab al-Mandeb, a sami Huti w pełni okrążyli miasto Taiz. NATO i dwadzieścia siedem państw potępiły irańskie działania hybrydowe po incydencie w brytyjskiej bazie RAF Fairford, a Teheran zaprzeczył i zażądał dowodów. Cena ropy Brent spadła wprawdzie do około stu pięciu dolarów za baryłkę po częściowym zniesieniu ograniczeń w eksporcie rosyjskiego diesla, ale pozostaje o blisko siedemdziesiąt procent wyższa niż rok temu, a każdy incydent w cieśninie może odwrócić ten spadek w skok.
Po trzecie, w świecie sztucznej inteligencji uwaga przeniosła się z wycen na jakość samej nauki, i to jest nowa jakość tej fazy wyścigu. Największy rozgłos zyskała w poniedziałek krytyka gigantycznego zbioru dowodów matematycznych OpenAI, w której matematyk Ben Recht dowodził, że ogłoszona szybka transformata Fouriera jest algorytmem galaktycznym, a więc asymptotycznie szybszym, lecz praktycznie bezużytecznym, i nazwał takie wyniki nadużyciem notacji, a nie przełomem. Równolegle Meta zaprezentowała modele Muse Wonder i Muse Wonder Full, wchodząc na wyższą półkę rynku, chińska firma Z.ai pokazała wyspecjalizowany model prawniczy dorównujący zachodniej czołówce, a amerykańskie laboratoria wewnętrznie przygotowują się na katastrofalny incydent, który ich zdaniem jest w ciągu najbliższego roku prawdopodobny. Wszystko to dzieje się w momencie, gdy Waszyngton pozostaje w sporze o to, czy nowe regulacje są w ogóle potrzebne, a polityka pieniężna działa w kierunku przeciwnym do przedwyborczych oczekiwań administracji. Najbliższe tygodnie będą więc okresem, w którym polityka, gospodarka i technologia będą wzajemnie się nakładać i wzmacniać napięcia.