NAJWAŻNIEJSZE
Trzy wydarzenia najbardziej zmieniają dziś obraz świata. Po pierwsze, amerykański rozejm energetyczny dla Ukrainy przestał działać nawet w tej wąskiej formie, w jakiej istniał. Rosyjski pocisk balistyczny trafił w elektrociepłownię numer cztery w Kijowie, zabił co najmniej dwie osoby i ranił około dwudziestu, a Wołodymyr Zełenski poinformował, że Ukraina po raz kolejny nie otrzymała od partnerów ostrzeżenia przed tym atakiem. W tej samej rozmowie z NPR prezydent Ukrainy ujawnił, że administracja amerykańska ostrzegła Kijów, iż może odciąć wymianę informacji wywiadowczych, jeśli ukraińskie uderzenia na rosyjskie rafinerie nie ustaną, i że jedyną prawdziwą przyczyną drogiego diesla jest zablokowana cieśnina Ormuz, a nie ukraińskie ataki. Kreml, zamiast potwierdzić jakiekolwiek porozumienie, zaproponował przerwę w uderzeniach tylko na jeden dzień, w dniu ukraińskich wyborów. To pokazuje różnicę zdań nie tylko między Waszyngtonem i Kijowem, ale i wewnątrz samego Zachodu, który jednocześnie zaostrza sankcje w Brukseli i łagodzi je w Waszyngtonie.
Źródło: npr
Po drugie, Bliski Wschód wszedł w fazę eskalacji podporządkowanej kalendarzowi wyborczemu. Dwóch wysokich rangą irańskich urzędników przyznało agencji Reuters, że Teheran zmienił taktykę ataków na żeglugę, by utrzymać wysokie ceny ropy przed amerykańskim głosowaniem, a w dniach od piątego do jedenastego października zaatakowano dwanaście statków w cieśninie Ormuz i wokół niej. Rijad odpowiedział uderzeniami na jemeńskie terminale paliwowe po tym, jak w budynku Aramco w Dhahran wybuchł pożar, a Donald Trump oświadczył, że Waszyngton podejmie decyzję w sprawie Iranu wkrótce, ale wróci do tego regionu po wyborach. Cena ropy wzrosła do około stu siedmiu dolarów za baryłkę, dzienny przepływ przez cieśninę spadł do niespełna trzech milionów baryłek, a liczba przepraw statków jest dziś kilkakrotnie niższa od historycznej normy. Każdy taki dzień podnosi koszty frachtu i ubezpieczenia, a więc i ceny w Europie.
Źródło: reuters
Po trzecie, wyścig o sztuczną inteligencję pokazał w jednej dobie zarówno swoją potęgę, jak i swoją nową słabość. Google udostępnił globalnie model Gemini 4 Argon, najsilniejszy w swojej historii i pierwszy tak wyraźnie adresowany do cyberobrony i pracy wiedzy, a niemal w tym samym czasie prokuratura federalna w San Francisco postawiła zarzuty inżynierowi OpenAI, który miał ukryć zaszyfrowane urządzenie nagrywające w sali konferencyjnej zarządu spółki; sprawę nazwano wprost kwestią bezpieczeństwa narodowego, a dyrektor Federalnego Biura Śledczego umieścił ochronę amerykańskich innowacji w dziedzinie sztucznej inteligencji wśród najwyższych priorytetów kontrwywiadowczych. W tle Pekin buduje centra danych szybciej niż ktokolwiek inny, choć pod względem nakładów pozostaje poniżej jednej piątej amerykańskich. Wniosek, który z tego płynie, jest jednoznaczny: laboratoria sztucznej inteligencji przestały być firmami technologicznymi, a stały się infrastrukturą krytyczną, której trzeba jednocześnie doglądać i bronić.