NAJWAŻNIEJSZE
Najważniejszym wydarzeniem tej doby jest irańska oferta otwarcia cieśniny Ormuz w siedem dni w zamian za zniesienie blokady portów, uchylenie sankcji na ropę i rozejm obejmujący Liban, przedstawiona publicznie przez ministra Abbasa Araghchiego i przekazana Waszyngtonowi przez Katar. Po raz pierwszy od miesięcy Teheran podał publicznie konkretny harmonogram, a nie listę warunków wstępnych, i zrobił to w momencie, w którym jego własna elita jest podzielona, a w cieśninie palą się kolejne tankowce na minach. Znaczenie tego ruchu polega na przerzuceniu ciężaru decyzji na Waszyngton: jeśli Biały Dom odrzuci plan, ropa pozostanie powyżej stu dziesięciu dolarów, a odpowiedzialność za ceny paliwa przed wyborami 3 listopada będzie ciążyła na administracji. Jeśli go przyjmie, w ciągu tygodnia może się okazać, że cieśnina jest otwarta, ale rozejm obejmujący Liban i tak się nie utrzyma, bo Izrael nie jest stroną tych rozmów.
Drugim wydarzeniem jest ujawnienie, że amerykańscy wysłannicy pokojowi proponują Europie powrót do większych zakupów rosyjskiego gazu i wznowienie ukraińskich rurociągów, w połączeniu z bezterminowym zawieszeniem sankcji z ustawy imienia Grahama i umową na dostawy diesla. To nie jest już pojedyncza decyzja, ale spójny kierunek: Waszyngton szuka obniżenia cen energii przez współpracę z Moskwą, a nie przez nacisk na nią. Kongres jest na przerwie do wyborów, więc nie zrobi nic, a reakcja Moskwy, która nazywa zawieszenie ustawy momentem historycznym, pokazuje, kto tę politykę odczytuje jako swoją korzyść. W tym samym czasie Ukraina uderzyła w terminal naftowy i centrum danych w Petersburgu, Rosja zniszczyła ponad piętnaście obiektów energetycznych, a rozejm energetyczny ogłoszony jednostronnie przez Trumpa faktycznie nie istnieje.
Trzecim wydarzeniem jest chiński projekt kontroli eksportu wag modeli sztucznej inteligencji, punktów kontrolnych, kodu i metod treningu dla modeli powyżej dwóch bilionów parametrów, wraz z natychmiastową rejestracją eksportu od 16 października i konsultacjami do 15 listopada. To zmienia naturę wojny technologicznej: dotąd kontrolowano sprzęt, teraz kontrolowany ma być model i wiedza o jego trenowaniu. W połączeniu z tajwańską kryminalizacją wysyłki zaawansowanych chipów do Chin powstaje układ dwóch zwierających się reżimów, w którym prawo do korzystania z modelu i prawo do posiadania jego technologii stają się dwiema różnymi rzeczami. Dla Europy i dla firm w Polsce oznacza to jedno konkretne pytanie: na jakim modelu i czyim prawie będą oparte systemy wdrażane w najbliższych dwóch latach.