NAJWAŻNIEJSZE
Najważniejszym wydarzeniem tej doby jest to, że irański plan siedmiodniowy przestał być wyłącznie publiczną ofertą, a stał się przedmiotem wymiany, o której mówią obie strony. Abbas Araghchi powiedział w Bagdadzie, że Waszyngton przekazał swoje uwagi i że Teheran je analizuje, a jednocześnie utrzymał, że cieśnina może zostać otwarta w sześć dni od spełnienia warunków. W tym samym dniu nowy minister obrony Mehrdad Achlaghi zagroził Stanom Zjednoczonym i regionowi ogromnymi szkodami, a dowództwo amerykańskie odpowiedziało statystyką, według której dziewięćdziesiąt siedem procent statków przepływa cieśninę bez trafienia. To zestawienie pokazuje, na czym naprawdę stoi ten kryzys: nie na tym, czy cieśnina jest otwarta, ale na tym, kto ma prawo ogłaszać, że jest zamknięta. Dopóki obie wersje współistnieją, ropa pozostaje powyżej stu dziesięciu dolarów, a ciężar decyzji przenosi się na wyborcę amerykańskiego, który zapłaci za benzynę przed 3 listopada.
Drugim wydarzeniem jest połączenie ukraińskiego uderzenia w Petersburg z odsłonięciem sporu o Starshield. Ukraina pokazała, że potrafi razić cele oddalone o setki kilometrów i że jej kampania przeciw rosyjskiej energetyce trwa, mimo nacisków Waszyngtonu i mimo zawieszenia sankcji. Ale równolegle okazało się, że trwa spór o to, kto kazał ograniczyć ukraińskim dronom łączność satelitarną: urzędnicy cytowani przez Reuters wskazują na Biały Dom, sekretarz stanu nazywa to kategorycznym fałszem, a prezydent Ukrainy mówi, że limit prędkości nadal obowiązuje. Do tego doszło ogłoszenie, że zawieszenie sankcji potrwa sześćdziesiąt dni, a nie bezterminowo, co przesuwa rozstrzygnięcie na połowę grudnia, czyli po wyborach. Sojusz działa, ale przestał być przewidywalny dla Kijowa, a to jest zmiana jakościowa, nie taktyczna.
Źródło: reuters
Trzecim wydarzeniem jest francuska noc, która pokazała, jak wojna w Zatoce przenosi się do europejskiej polityki wewnętrznej. Tysiąc dwieście zatrzymań, stu pięćdziesięciu rannych policjantów, spalony ratusz w Limoges i szabrownictwo w dziesięciu miastach to bilans protestu przeciwko kosztom życia, w którym jednym z głównych czynników jest drożejąca energia. Sześć miesięcy przed wyborami prezydenckimi zamieszki tej skali zmieniają układ sił na rzecz skrajnej prawicy i pokazują, że skutki blokady cieśniny nie kończą się na stacjach benzynowych w Ameryce. Europa płaci za ten kryzys dwa razy: wyższymi rachunkami i słabszą spójnością wewnętrzną.